წმიდათა ცხოვრების სატესტო ვერსია წარმოადგენს მანქანურ თარგმანს, შესაძლოა შეიცავდეს გრამატიკულ შეცდომებს!
წმიდა მღვდელმოწამე პატრიკისა და მასთან ერთად სამი ხუცესის: აკაკის, მენანდრესა და პოლიენის წამება
წმიდა პატრიკის საეპისკოპოსო კათედრა ბითვინიის ქალაქ პრუსაში იყო. ერთხელ მან საჯაროდ დაიწყო წარმართთა ცდომილებების მხილება და ქრისტეს სარწმუნოების ქადაგება; მისმა ქადაგებამ მრავალი წარმართი მოაქცია ქრისტესკენ; ამისთვის ის, სამ ხუცესთან – აკაკისთან, მენანდრესთან და პოლიენთან ერთად – წარმართებმა შეიპყრეს და ბითვინიის იგემონ იულიუსთან მიიყვანეს დასაკითხად, რომელიც კერპთა მხურვალე მსახური იყო. ეს უკანასკნელი, ამ დროს თერმულ წყაროებთან მიმავალი, ბრძანა, გაჰყოლოდნენ მას ქრისტიანი ეპისკოპოსი და მისი ხუცესები, რკინის ბორკილებით შეკრულნი. წყაროებთან მისულმა და მათში განბანილმა იულიუსმა მსხვერპლი შესწირა თავის უწმინდურ ღმერთ ასკლეპიოსს და საძაგელ ქალღმერთ სოტირიას. შემდეგ, საგანგებო ადგილას დაჯდომილმა და წმიდა პატრიკის ხუცესებთან ერთად მოხმობილმა, იულიუსმა უთხრა მას:
– უგუნურო, ქრისტეს მხმობელო და ამაო ზღაპრების მორწმუნევ! ხედავ, როგორი დიდია ჩვენი ღმერთების ყოვლადძლიერება? ხედავ, რა სამკურნალო ძალა მიანიჭეს მათ ამ წყაროებს ჩვენ სასარგებლოდ? და უპირველეს ყოვლისა, გაიგე, როგორი დიდია ჩვენი მამის, ასკლეპიოსის ძლიერება და წყალობა! თუ გსურს, თავი დააღწიო ბორკილებსა და ტანჯვას და მშვიდად იცხოვრო შენს სამშობლოში, დაემხე და თაყვანი ეცი მას თავმდაბალი ვედრებით და შესწირე მსხვერპლი.
წმიდა პატრიკიმ კი უპასუხა მას:
– ოჰ, რაოდენი ბოროტება წარმოთქვი შენს მოკლე სიტყვაში, იგემონო!
იგემონმა კი რისხვით უთხრა მას:
– რა დანაშაულებრივი ვთქვი მე? რით შეგიძლია მხილება, საცოდავო! შენ თვითონაც უნდა აღიარო ის, რაც აშკარაა ყოველგვარი მოტყუებისა და ეშმაკობის გარეშე: განა შენ თვითონ არ ხედავ შენი თვალებით იმ განკურნებებს, რომლებსაც თბილი წყაროებიდან გვაძლევენ ჩვენი ყოვლადძლიერი ღმერთები?
წმიდა პატრიკიმ უპასუხა:
– ნათელმოსილო იგემონო! თუ გსურს შეიტყო ჭეშმარიტება ამ თბილი წყლების წყაროს წარმოშობის, დინებისა და სამკურნალო ძალის შესახებ, მე გაუწყებ შენ ყოველივე ამას, თუკი მოწყალედ ინებებ ჩემს მოსმენას თვინიერებით.
ამაზე იგემონმა თქვა:
– თუმცა სხვა არაფრის მოსმენას არ ვფიქრობ შენგან, გარდა გამოგონებებით სავსე ზღაპრისა, მაინც ილაპარაკე, მინდა მოვისმინო, რის თქმას აპირებ.
წმიდანმა უპასუხა:
– არა გამოგონილს, არამედ ჭეშმარიტებას გეტყვი.
იგემონმა თქვა:
– რომელი სხვა თბილი წყლების ძალის წყაროს მიუთითებ შენ, გარდა ჩვენი ღმერთების ძალისა?
წმიდანმა მიუგო:
– მე ქრისტიანი ვარ, და ყოველი, ვინც აღიარებს ქრისტიანობის ამ სიწმინდეს და თაყვანს სცემს ერთადერთ ჭეშმარიტ ღმერთს, თავისი გონებით შეუძლია შეიცნოს ღვთის საიდუმლოებანი; ამიტომაც მე, თუმცა ცოდვილი ვარ, მაგრამ ქრისტეს მონად აღმსა და ვაღიარებ, ვიცი და შემიძლია გითხრა ჭეშმარიტება ამ წყლების შესახებ.
იგემონმა თქვა:
– ნუთუ შენ იქნები ასეთი თავხედი და უგუნური, რომ თავს ჩვენს ფილოსოფოსებზე ჭკვიანად ჩათვლი?
წმიდანმა უპასუხა:
„ამა სოფლისა სიბრძნე სიცოფე არს ღმრთისა თანა, ვითარცა წერილ არს: შემუსრნა ბრძენნი მზაკვრობითა მათითა“ (1 კორ. 3:19). ქრისტემ, უფალმა ჩვენმა, თავისი მამის განდიდებისას თქვა: „გადიდებ შენ, მამაო, ცისა და ქვეყნის უფალო, რამეთუ დაუფარე ეს ბრძენთა და გონიერთა და გამოუცხადე ჩვილთა“ (ლკ. 10:21). და მოციქული ამბობს: ვერ შეიცნეს ჭეშმარიტება: „რამეთუ შეცნობილმან არა ჯუარ-აცუას უფალი დიდებისაი“ (1 კორ. 2:8).
იგემონმა წმიდანს უთხრა:
– შენ გაუგებარს ლაპარაკობ. სჯობს თქვა, ვისი ძალითა და განგებით მოედინება ეს თბილი სამკურნალო წყლები? რაც შემეხება მე, ამას ჩვენი ღმერთების განგებულებას მივაწერ, რომელთაც ამგვარად ინებეს ადამიანებისთვის დახმარების გაწევა.
ამაზე პასუხად, ქრისტეს წმიდა პატრიკიმ უთხრა იგემონს:
– სანამ დავიწყებ ლაპარაკს, ბრძანე, იგემონო, მოხსნან ღობე, რათა ყველამ შეძლოს ჩემი სიტყვების მოსმენა.
იგემონის ბრძანებით, ღობე მოხსნეს და ხალხმა მთელი მიმდებარე ადგილი აავსო. შემდეგ წმიდანმა ხმამაღლა დაიწყო შემდეგის თქმა:
– ცეცხლი და წყალი არაფრისგან შექმნა თავისი მხოლოდშობილი ძის მეშვეობით იმავე ყოვლისშემძლე და მარადიულმა ღმერთმა, რომელიც კაცთა მოდგმის შემოქმედია. ცეცხლისგან თავისი სიტყვით შექმნა ნათელი, მზე და სხვა მნათობები და დაადგინა მათთვის დღე და ღამე ნათება: მისი ყოვლისშემძლე ძალა იმდენად გავრცელდა, რამდენადაც მას სურდა. წყლისგან შექმნა მან ცის სამყარო და წყალზევე დააფუძნა მიწა. თავისი ყოვლისგანმჭვრეტი განგებით მოაწყო მან ცასა და მიწაზე ყველაფერი ის, რის გარეშეც ადამიანს, რომელიც ასევე მან შექმნა, ცხოვრება არ შეუძლია. წინასწარ ხედავდა რა, რომ მის მიერ შექმნილი ადამიანები განარისხებდნენ მას, თავიანთ შემოქმედ ღმერთს, და ჭეშმარიტი ღვთის თაყვანისცემის დატოვებით, შექმნიდნენ უსულო კერპებს და თაყვანს სცემდნენ მათ, – ამის გამო მან მოამზადა ორი ადგილი, სადაც ადამიანები თავიანთი მიწიერი ცხოვრების შემდეგ გადაინაცვლებდნენ. პირველი ადგილი მან გაანათა მარადიული ნათლით და აღავსო უხვი და გამოუთქმელი სიკეთეებით, მეორე კი ავსო უკუნი სიბნელით, ჩაუქრობელი ცეცხლით და საუკუნო ტანჯვით; ნათელ ადგილას გადაინაცვლებენ ისინი, ვინც მისი მცნებების აღსრულებით, სათნო ეყოფნენ მას; ხოლო ბნელ ადგილას ჩააგდებენ მათ, ვინც თავიანთი უღმერთო ცხოვრებით განარისხებენ შემოქმედს და ამით სასჯელს დაიმსახურებენ. ასე რომ, ისინი, ვინც ნათელ ადგილას იქნებიან დამკვიდრებულნი, იცხოვრებენ უკვდავი ცხოვრებით განუწყვეტელ და უსასრულო სიხარულში, ხოლო ბნელ ადგილას მყოფნი განუწყვეტლივ იტანჯებიან უსასრულო საუკუნეების მანძილზე. ცეცხლის წყლისგან და ნათლის სიბნელისგან განცალკევებით, შემოქმედმა თითოეული მათგანი ცალკე შექმნა და თითოეული თავის ადგილას დაადგინა. ცეცხლი და წყალი ცის სამყაროს ზემოთაცაა და მიწის ქვეშაც; ის წყალი, რომელიც მიწაზე ჩანს, თავის საცავებში შეგროვებული, ზღვად იწოდება (დაბ. 1:10), ხოლო ის, რომელიც მიწის ქვეშაა, უფსკრულად იწოდება; ამ უფსკრულიდან მიწაზე მცხოვრები ადამიანების სასარგებლოდ და საერთოდ ყოველი ცოცხალის სასარგებლოდ წყლები მაღლა იგზავნება მიწის წიაღის გავლით, თითქოს წყალგაყვანილობის მილებით; მიწის ზედაპირზე გამოსვლისას ისინი ქმნიან ან სათავეებს, ან ჭებს, ან მდინარეებს. ის წყლები, რომლებიც მიწის ქვეშ დინებისას ცეცხლთან ახლოს გადიან, ზედაპირზე თბილად ამოდიან, ხოლო ის, რომლებიც ცეცხლისგან შორს მიედინება, მიწის ზედაპირზე ცივად ამოდიან. ამიტომაცაა ეს წყლები თბილი, რადგან დინებისას ისინი ახლოს მიდიან მიწისქვეშა ცეცხლთან; არის კი სხვა ადგილებში უცივესი წყლები, რომლებიც ყინულად იქცევიან, რადგან ცეცხლისგან დიდ მანძილზე არიან. ამრიგად, მიწისქვეშა ცეცხლი განკუთვნილია უღმერთო სულთა სატანჯველად; ქვესკნელის წყალი კი, რომელიც ყინულად ქცეულა, ტარტაროსად იწოდება 3301, სადაც თქვენი ღმერთები და ისინი, ვინც მათ თაყვანს სცემენ, უსასრულო ტანჯვას მიიღებენ, როგორც თქვენმა ერთმა პოეტმაც უგალობა, თქვა რა: „მიწისა და ზღვის (საბოლოო) საზღვრები სხვა არაფერია, თუ არა უკიდურესი ზღვრები, სადაც იაპეტი და სატურნი 3302 (ეს თქვენი ღმერთების სახელებია) არ ტკბებიან არც ნათელი მზის ბრწყინვალებით, არც გრილი ქარებით“; სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ: თქვენს ღმერთებს, რომლებიც სიბნელესა და ტარტაროსში მკვიდრობენ, მზის შუქი არ ანათებს და არ ათბობს, ხოლო ცეცხლში მყოფთ ქარი არ აგრილებს. – ტარტაროსი კი მიწის ქვეშ იმდენად ღრმადაა განლაგებული, ვიდრე სხვა ყველა უფსკრული, რამდენადაც ცაა უფრო მაღალი ყველა მიწიერ სიმაღლეზე. ხოლო ის, რომ მიწის ქვეშ ცეცხლია გამზადებული უღმერთოთათვის, ამას ადასტურებს სიცილიაში 3303 მიწიდან ამომავალი 3304 მდუღარე წყაროებიც.
ამ წმინდანის სიტყვების მოსმენის შემდეგ, ჰეგემონმა ჰკითხა მას:
– ესე იგი, თქვენი ქრისტეა შემოქმედი ყველა იმ ნივთისა, რაზეც შენ საუბრობდი?
უპასუხა წმინდა პატრიკიმ:
– ჭეშმარიტად, ქრისტე და არა სხვა ვინმე, არის ყოველი ქმნილების შემოქმედი; რადგან წერია: „ყოველივე მის მიერ შეიქმნა და მის გარეშე არაფერი შექმნილა, რაც კი შეიქმნა“ (იოანე 1:3). და კიდევ: „რადგან ყველა ხალხთა ღმერთი არაფერია, უფალმა კი შექმნა ცა“ (1 ნეშტთა 16:26).
ჰეგემონმა კი კვლავ ჰკითხა წმინდანს:
– ქრისტეს უწოდებ ცის შემოქმედს?
უპასუხა წმინდანმა:
– ქრისტეს ვუწოდებ მე ყოველი ქმნილების შემოქმედს, რადგან წერია: „როდესაც შენს ცას ვუყურებ – შენი თითების ნამუშევარს, მთვარესა და ვარსკვლავებს, რომლებიც შენ დააყენე“ (ფსალმ. 8:4).
თქვა ჰეგემონმა:
– ხოლო თუ მე ჩაგაგდებ ამ ცხელ წყლებში, რომელთა შემოქმედადაც ქრისტეს უწოდებ და არა ჩვენს ღმერთებს, მაშინ გიხსნის თუ არა ქრისტე მათ ცეცხლისგან უვნებლად?
უპასუხა წმინდანმა:
– მე ვიცი ჩემი ქრისტეს ძალა; მე ვიცი, რომ მას შეუძლია შემიფაროს და მიხსნას ამ წყლებისგან უვნებლად, თუკი ინებებს: მე კი თვითონ მსურს, ამ წყლების მეშვეობით განვთავისუფლდე ამ წარმავალი ცხოვრებისგან, რათა სამუდამოდ ვიცხოვრო ქრისტესთან; მიუხედავად ამისა, ჩემზე აღსრულდეს არა ჩემი, არამედ მისი წმინდა ნება, რომლის გარეშეც არც ერთი თმა არ ჩამოვარდება ადამიანის თავიდან, რომლის გარეშეც არც ერთი ფრინველი არ მოხვდება მახეში. მაგრამ დაე, შეიტყოს ყველამ, ვინც ახლა ჩემს სიტყვებს ისმენს, რომ მათ, ვინც შენთან ერთად თაყვანს სცემს უგრძნობ ქვას, როგორც ღმერთს, ელის მარადიული ტანჯვა მიწისქვეშა ჩაუქრობელ ცეცხლში და ჯოჯოხეთურ ტარტაროზში.
ეს რომ მოისმინა, ჰეგემონი დიდად განრისხდა და მაშინვე ბრძანა, გაეშიშვლებინათ წმინდანი და იმავე წყაროს ადგილას ჩაეგდოთ, საიდანაც მდუღარე წყალი ამოდიოდა. წმინდანმა კი, როდესაც მას ყრიდნენ, ღმერთს შეჰღაღადა და თქვა:
– უფალო იესო ქრისტე, შემეწიე მე, მონასა შენსა!
როდესაც წმინდანი წყალში ჩააგდეს, წყაროდან ამოფრქვეული წყლის წვეთები ცეცხლოვან ნაპერწკლებზე უფრო მწველი იყო და ირგვლივ მდგომთ რომ მიწვდა, მათ ძლიერი დამწვრობა მიაყენა. წმინდა პატრიკი კი უვნებლად იმყოფებოდა იმ წყლებში, როგორც გრილ ადგილას, და სიხარულით ადიდებდა ქრისტე ღმერთს.
ამას რომ ხედავდნენ, მტანჯველები კიდევ უფრო დიდი მრისხანებით აივსნენ. ჰეგემონმა ბრძანა, რომ მეომრებს წმინდანი წყლიდან ამოეყვანათ და ნაჯახით მოეკვეთათ მისთვის თავი, სამ პრესვიტერთან ერთად.
თავის მოკვეთისთვის მომზადებულმა, ქრისტეს მოწამემ და აღმსარებელმა, ხელები ზეცისკენ აღაპყრო და თქვა:
– ღმერთო, ყოვლისა მეუფე და ხელმწიფე, რომელსაც შენს ძალაუფლებაში გიდევს ყოველი ქმნილება ხილული და უხილავი, რომელსაც ყურს უგდებ ყველას, ვინც ჭეშმარიტად გიხმობს, რომელმაც შექმენი ეს წყლებიც მართალთა გადასარჩენად და უღმერთოთა დასასჯელად! წარმომიდექი ახლა მე, რომელიც ვკვდები შენი სარწმუნოების აღსარების დასამოწმებლად!
ლოცვის დამთავრების შემდეგ, წმინდანმა თაყვანი სცა თავის წმინდა თავს მოსაკვეთად და მოწამეობრივად აღესრულა. მასთან ერთად მოიკვეთა თავი მისმა სამმა წმინდა პრესვიტერმაც: აკაკიმ, მენანდრემ და პოლიენემ და ყველანი ერთად წარდგნენ ქრისტე ღმერთის წინაშე წმინდანთა დიდებით. წმინდა პატრიკი თავის მსახურებთან ერთად მოკლულ იქნა მაისის თვის ცხრამეტ რიცხვს
3305
და მიიღო გამარჯვების გვირგვინი ქრისტე იესოსგან, ჩვენი უფლისგან, რომელსაც მამასთან და სულიწმინდასთან ერთად ეკუთვნის პატივი და დიდება ახლა, და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
წმინდა მოწამე კალუფ ეგვიპტელის ღვაწლი
წმინდა მოწამე ქრისტესი კალუფი იმპერატორ მაქსიმიანეს მეფობის ჟამს ეწამა. იგი ეგვიპტური ქალაქ თებეს მკვიდრი იყო და ქრისტეს სარწმუნოების აღსარებისთვის შეიპყრეს და იკემონს გადასცეს.
ამ უკანასკნელმა ბრძანა, რომ მისთვის ყელზე დიდი ქვა დაეკიდათ და თავდაყირა ჩამოეკიდათ. ამის შემდეგ ჯალათებმა მისი ცემა დაიწყეს, მაგრამ წმინდა მოწამე ეუბნებოდა მათ: „მე მსურს მომავალი ცხოვრების ნეტარება და ამის გამო მოთმინებით ვიტან ცემასა და ტანჯვას“.
ასეთი წამების შემდეგ წმინდანი ხიდან ჩამოხსნეს და აიძულებდნენ, კერპებისთვის შეეწირა მსხვერპლი, მაგრამ მან უარი განაცხადა. მაშინ იგი ცეცხლში ჩააგდეს, სადაც დროებითი სიცოცხლე დაასრულა.
კეთილმორწმუნე თავადის იოანე უგლიჩელის, ბერობაში იგნატის, ვოლოგდის საკვირველთმოქმედის მიცვალება
წმიდა კეთილმორწმუნე თავადი იოანე იყო კეთილმორწმუნე და ქრისტესმოყვარე თავადის, ანდრეი ვასილის ძე უგლიჩელის და კეთილმორწმუნე მთავრის, ელენეს ვაჟი. წმიდა ნათელი მან მიიღო ქალაქ ველიკიე ლუკში და, ზრდასრულ ასაკს რომ მიაღწია, მალე შეისწავლა წერა-კითხვა. იგი გამოირჩეოდა მშვიდი და თვინიერი ხასიათით, არ უყვარდა ბავშვური თამაშები და ყველაფერში ზომიერების დაცვით, მამის სახლში ცხოვრობდა ოცდაათ წლამდე. ამ დროს სიკეთის მოძულე, კაცობრიობის მტერმა მოსკოვის დიდ მთავარს, იოანე ვასილის ძეს შთააგონა სიძულვილი თავისი ძმის, კეთილმორწმუნე თავად ანდრეი ვასილის ძე უგლიჩელის, და მის ვაჟების, იოანესა და დიმიტრის მიმართ. მან ბრძანა მათი შეპყრობა, მძიმე ბორკილების დადება, ქალაქ პერეიასლავში გადაყვანა და საპყრობილეში ჩაგდება. ამის შემდეგ ისინი ჯერ ბელოოზეროში, შემდეგ კი ქალაქ ვოლოგდაში გადაიყვანეს, სადაც ბორკილდადებულებმა, მძიმე დაცვის ქვეშ, მრავალი წელი გაატარეს საპყრობილეში.
ნეტარი თავადი იოანე ანდრეის ძე, სიბრძნით გამორჩეული, ანუგეშებდა თავის ძმას, დიმიტრი თავადს, და ეუბნებოდა მას: „ძმაო! ნუ წუხარ იმის გამო, რომ საპყრობილეში ხარ და ამ ბორკილებით იტანჯები. ღმერთმა ჩვენს ბიძას, ხელმწიფე დიდ მთავარ იოანე ვასილის ძეს, ჩვენდამი ასეთი მოპყრობა შთააგონა, რათა ჩვენს სულებს სარგებლობა მიეღო, ვინაიდან ამით მან ჩვენთვის შეუძლებელი გახადა ამსოფლიური ამაოებით ზრუნვა. ვევედროთ უფალ ღმერთს, რათა თავისი წყალობა მოგვივლინოს, რომ მისი სახელისათვის სიხარულით დავითმინოთ ჩვენი ტანჯვა და განვთავისუფლდეთ საუკუნო ტანჯვისგან.“
ამგვარად, ტანჯვაში დამშვიდებისა და საკუთარი ცოდვების გამო მწუხარების მოპოვებით, წმიდა თავადმა საპყრობილეში და ბორკილებში ოცდათორმეტი წელი გაატარა და ბოლოს, მძიმედ დასნეულებულმა, სიკვდილის მოახლოება იგრძნო. მან თავისთან მოიხმო წმიდა დიმიტრი პრილუცკის სახელობის მაცხოვრის მონასტრის იღუმენი მისაელი და მისგან მიიღო ბერული აღკვეცა, რა დროსაც მას სახელად იგნატი დაერქვა. სიხარულმა და სიხალისემ აავსო ნეტარი თავადის სული, როდესაც მან ანგელოზებრივი სახე შეიმოსა. ქრისტეს უბიწო საიდუმლოებებს ეზიარა, პირჯვარი გადაიწერა და მარადიულ სავანეებში მიიცვალა. ეს მოხდა 1522 წლის 19 მაისს. ღირსი თავადის გარდაცვალების შემდეგ, მისი სხეულიდან კეთილსურნელება გამოდიოდა, რომელმაც მთელი ქალაქი მოიცვა. მაშინ ქალაქის მცხოვრებლებმა მისი ცხედარი დასაკრძალად მოამზადეს, გადაასვენეს ღირსი მამა დიმიტრი პრილუცკის მონასტერში, ყოვლადმოწყალე მაცხოვრის ტაძარში და საკურთხევლის ქვეშ, დიმიტრი საკვირველთმოქმედის გვერდით დაკრძალეს. ამ ადგილას ღირსნი დღემდე ანიჭებენ განკურნებას მათ, ვინც რწმენით მიდის მათთან.
ღირსი მამისა ჩვენისა იოანე, გოთელი ეპისკოპოსის ხსენება
წმინდა მამა ჩვენი იოანე გოთების ქვეყანაში ცხოვრობდა იმპერატორ კონსტანტინეს მეფობის ჟამს. იგი მშობლების ლოცვით დაიბადა, როგორც ძველად წინასწარმეტყველი სამუელი, და, ყრმობიდანვე მონაზვნურ ღვაწლს მისდევდა, ქრისტეს სავანე გახდა.
იგი იერუსალიმში გაემგზავრა და სამი წლის განმავლობაში ყველა წმინდა ადგილის მოლოცვის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნდა. ამ დროს იმპერატორმა კონსტანტინემ იქაური ეპისკოპოსი თრაკიის ჰერაკლიაში გადაიყვანა, და გოთელი მართლმადიდებელი ქრისტიანები დაჟინებით სთხოვდნენ წმინდა იოანეს, რომ მათი ეპისკოპოსი გამხდარიყო. მათ ის ივერიაში გაგზავნეს, სადაც მიიღო საეპისკოპოსო ხელდასხმა და ამის შემდეგ კვლავ მშობლიურ ქვეყანას დაუბრუნდა.
როდესაც მის ქვეყანაში კაგანის მიერ გამოწვეული არეულობები დაიწყო, რომელმაც უდანაშაულო ხალხის დიდი ნაწილი მახვილით გაანადგურა, მან ძლივს მოახერხა გაქცევა და ამასტრიდში ჩავიდა, სადაც ოთხი წელი იცხოვრა. კაგანის სიკვდილის შესახებ რომ გაიგო, მან თანმხლებ პირებს უთხრა: – ორმოცი დღის შემდეგ მე მასთან ერთად ქრისტეს წინაშე წარვდგები სამსჯავროზე.
მართლაც ასე მოხდა. ორმოცი დღის შემდეგ წმინდა იოანე ხალხს ასწავლიდა, მათ სულის ხსნისკენ მოუწოდებდა, და ამ დროს უფალს მიაბარა თავისი სული. მაშინვე, მისი წინასწარმეტყველების თანახმად, ნავსადგურში გემი მოვიდა, და ამასტრიდის უწმინდესმა ეპისკოპოსმა გიორგიმ, მისი ცხედარი კუბოში ჩაასვენა, სანთლებითა და საკმევლით, ქალაქის ყველა მცხოვრების თანხლებით, გემზე მიაცილა.
გემით წმინდანის ცხედარი მის მონასტერში, პარტენიტში, ჩაიტანეს და აქ, მონასტრის ბერების სამარხში დაკრძალეს. ამ ადგილზე წმინდა იოანეს დაკრძალვის შემდეგ მრავალი სასწაული აღესრულებოდა და დღემდე აღესრულება. ღირსი მრავალ სასწაულს ახდენდა თავისი სიცოცხლის განმავლობაშიც.